Waarom brandt mijn geurkaars alleen in het midden?

Omdat de eerste brandbeurt te kort was. Was heeft een geheugen: de eerste keer aansteken bepaalt hoe breed de kaars daarna smelt. Reikte de gesmolten laag toen niet tot aan het glas, dan blijft hij in datzelfde kringetje branden en graaft hij een schacht, met een dikke rand harde was eromheen. Dat heet tunnelvorming. Een te lange lont, tocht en steeds even kort branden versterken het. Meestal is het te herstellen, en voorkomen komt neer op drie gewoontes waarvoor je twee hulpmiddelen nodig hebt: een lontenknipper en een kaarsendover, samen in onze Candle Care Kit van €15.

Wat tunnelvorming is

Een kaars smelt van binnen naar buiten en pas daarna naar beneden. De vlam maakt een plasje rond de lont, dat breder wordt zolang je blijft branden. Zodra je dooft, stolt de was op de breedte die hij had bereikt, en de volgende keer begint de kaars daar opnieuw, want die stollijn is nu de gemakkelijkste weg. Bereikt het plasje nooit het glas, dan wordt de schacht elke beurt dieper in plaats van breder. Wat overblijft is een kaars die nog halfvol is en toch niet meer wil.

Het kost je was waar je voor betaalde, en het kost je geur. Geur komt van het gesmolten oppervlak, dus een klein plasje ruikt zwak in de kamer, hoe goed de parfumolie ook is. Dat is ook het antwoord op de vraag waarom je sommige geurkaarsen nauwelijks ruikt: vaak is niet de kaars te zwak, maar het smeltoppervlak te klein.

Vier oorzaken

De eerste brandbeurt was te kort. Verreweg de belangrijkste. Een nieuwe kaars een half uur aan tijdens het koken, en de vorm ligt vast.

De lont is te lang. Die geeft een grote, onrustige vlam die sneller naar beneden brandt dan hij naar buiten smelt, dus hij graaft, en hij zet roet af op het glas. Een verkoolde lontkop doet het omgekeerde: de vlam blijft klein en haalt de rand niet.

Er staat tocht op. Een open raam, een deur die vaak opengaat, een ventilatierooster. De vlam wordt naar één kant geduwd, dus die kant smelt en de andere niet. Je herkent het aan een schuine rand.

De kaars gaat steeds maar kort aan. Een breed glas heeft tijd nodig om open te gaan, en twintig minuten per keer haalt de rand nooit.

Zo herstel je een kaars die al getunneld is

Drie routes, afhankelijk van hoe diep de tunnel zit. Begin altijd met de lont.

De foliekraag

Voor een duidelijke tunnel, met een rand van een halve centimeter of meer.

1. Knip de lont tot ongeveer 5 mm.
2. Vouw een strook aluminiumfolie tot een band van een paar centimeter breed en leg die als een kraag over de bovenrand, iets naar binnen gebogen zodat hij over de harde was hangt.
3. Laat in het midden een ruime opening vrij, minstens zo breed als het bestaande plasje. De folie mag de vlam nooit raken en nooit afdekken.
4. Steek de kaars aan en laat hem één tot twee uur branden. De folie kaatst de warmte terug naar de harde rand, zodat die alsnog meesmelt.
5. Haal de folie er met een doek af zodra het oppervlak vloeibaar is tot aan het glas. Hij is heet.

Veiligheid gaat voor: laat een brandende kaars nooit onbeheerd achter, houd één brandbeurt op maximaal drie tot vier uur, en stop als het glas erg heet aanvoelt.

Eén lange brandbeurt

Bij een beginnende tunnel van een paar millimeter is folie niet nodig. Knip de lont, zet de kaars tochtvrij en laat hem in één keer drie tot vier uur branden. Doe het één keer goed in plaats van drie keer een uur, want elke keer doven zet de stollijn opnieuw vast.

Als de tunnel te diep is voor folie

Zakt de lont zo diep weg dat de warmte de rand niet meer haalt, snijd dan eerst was weg: koude kaars, botte lepel of bot mes, dunne laagjes, en niet tegen het glas drukken. Werk de harde rand terug tot de lont er minstens 5 mm bovenuit steekt, en ga daarna verder met de foliekraag.

Wat we niet aanraden

De magnetron nooit: in de voet van de lont zit meestal een metalen plaatje. De oven raden we af, want een glazen pot kan barsten en je krijgt vloeibare was in een hete oven. Een föhn of heteluchtpistool blaast hete lucht over vloeibare was, wat spat, en het temperatuurverschil kan het glas doen barsten.

Zo voorkom je het: drie gewoontes

Brand de eerste keer tot de rand. De enige die je niet kunt inhalen. Laat een nieuwe kaars branden tot het hele oppervlak vloeibaar is, tot aan het glas. De vuistregel die rondgaat is ongeveer één uur branden per 2,5 cm doorsnede van het glas, maar wij zetten geen doorsnede op de verpakking, dus houd het getal aan dat we wél publiceren: bij een Insphirea-kaars van 200 gram is die eerste laag meestal na twee tot drie uur vloeibaar. Kijk naar de rand, niet naar de klok.

Knip de lont tot ongeveer 5 mm, voor elke brandbeurt. Niet alleen de eerste keer. Doe het als de was koud en hard is, dan breekt de verkoolde punt schoon af. Een korte lont geeft een rustige vlam die naar buiten smelt in plaats van naar beneden te graven, en scheelt flink in roet.

Doof met een dover, niet met je adem. Blazen jaagt rook en soms een spat hete was de lucht in. Een dover legt de vlam rustig neer. Zet de kaars tochtvrij en stop als er nog ongeveer een centimeter was over is, zodat het glas niet te heet wordt.

Twee van die drie vragen om gereedschap, en dat zijn precies de twee tools in de Candle Care Kit: een lontenknipper en een kaarsendover, €15. De knipper is gebogen, zodat het afgeknipte stukje erin valt in plaats van in de was. Hoe je ze gebruikt staat in de gebruiksaanwijzing van de candle care kit, en de volledige routine in zo verzorg je je geurkaars.

Ligt het weleens aan de kaars zelf?

Soms. Een lont die te dun is voor het glas tunnelt ook bij perfect gebruik, en daar helpt geen techniek tegen. Onze kaarsen zijn 200 gram met circa 50 branduren, van 100% natuurlijke zonnebloemwas rond een katoenen lont, handgegoten in België, €32. Meer over die was staat in het artikel over zonnebloemwas, de kaarsen zelf op de geurkaarsen-pagina. Die vijftig uur gelden voor een kaars die tot de rand smelt.

Veelgestelde vragen

Waarom brandt mijn geurkaars alleen in het midden? Omdat de gesmolten was bij een eerdere brandbeurt de rand van het glas niet heeft bereikt. Was onthoudt die breedte, dus daarna brandt de kaars in hetzelfde kringetje verder en graaft hij een schacht. Meestal komt het door een te korte eerste brandbeurt, soms door een te lange lont of door tocht.

Kan ik een kaars die al getunneld is nog redden? Meestal wel. Knip de lont tot ongeveer 5 mm, leg een kraag van aluminiumfolie over de rand van het glas met een ruime opening boven de vlam, en laat de kaars één tot twee uur branden zodat de warmte terugkaatst naar de harde rand. Haal de folie eraf zodra het oppervlak tot aan het glas vloeibaar is. Laat de kaars nooit onbeheerd branden.

Hoe lang moet de eerste brandbeurt duren om tunnelvorming te voorkomen? Tot het hele oppervlak vloeibaar is, tot aan het glas. Bij een Insphirea-kaars van 200 gram is dat meestal na twee tot drie uur. De vuistregel van ongeveer een uur per 2,5 cm doorsnede geeft een indicatie, maar kijk naar de rand, niet naar de klok.

Mag ik een geurkaars in de oven of de magnetron zetten om de tunnel weg te smelten? Nee. De magnetron valt af omdat er meestal een metalen plaatje in de voet van de lont zit, en een glazen pot in de oven geeft kans op barstend glas en op vloeibare was in een hete oven. Gebruik de foliekraag of één lange brandbeurt.

Een kaars die alleen in het midden brandt is geen kapotte kaars, het is een kaars die één keer te kort heeft gebrand. Eén avond met een foliekraag zet hem meestal recht, en daarna houden een lontenknipper en een kaarsendover het zo. Verzending naar Nederland en België is altijd gratis.